Uzupełnić finansowanie faktoringu

Obecnie faktoring, jako źródło finansowania krótkoterminowego, jest coraz częściej postrzegany zarówno przez klientów, jak i instytucje finansowe, nie jako konkurencja, lecz jako atrakcyjne uzupełnienie do finansowania kredytowego.

Obie te usługi mają swoje wady i zalety i należy pamiętać o kilku istotnych cechach, różniących te dwa rodzaje finansowania działalności. Najistotniejszą jest źródło spłaty uzyskanego finansowania. W kredycie jest to kredytobiorca, czyli podmiot, który zaciągnął zobowiązanie i który musi wygenerować środki na spłatę niezależnie od swojej bieżącej sytuacji. W przypadku braku spłaty, bank korzysta z posiadanych zabezpieczeń i w zależności od ich rodzaju spienięża je, aby uzyskać środki na spłatę zadłużenia. W faktoringu natomiast źródło spłaty jest rozproszone – jest to grupa odbiorców (tzw. „portfel odbiorców”), z którego każdy podmiot spłaca tylko określoną część całego salda zadłużenia. Mówiąc o faktoringu niepełnym, dopiero w przypadku braku spłaty przez odbiorcę następuje regres i konieczność pokrycia salda przed dostawcę. Trzeba również zaznaczyć, że ryzyko jednoczesnej niewypłacalności wszystkich dłużników – nawet w sytuacji kryzysowej – jest niewielkie. W faktoringu pełnym dodatkowym zabezpieczeniem dla instytucji finansowej jest polisa ubezpieczenia kredytu kupieckiego, w której w razie niewypłacalności odbiorcy, stratę pokrywa ubezpieczyciel.

Bardziej efektywny faktoring?
Kolejnym elementem odróżniającym produkty, jest sama wycena zabezpieczeń. W przypadku kredytu przy zabezpieczeniach materialnych banki, biorąc pod uwagę konieczność ich spieniężenia i utratę wartości, udzielą kredytu do wysokości kilkudziesięciu procent nominalnej wartości zabezpieczenia. W faktoringu zaliczkowanie może nastąpić do wysokości 90 proc. wartości wierzytelności podlegających transakcji. Wykorzystanie aktywów, w celu pozyskania finansowania, jest zatem w faktoringu efektywniejsze. Są też ograniczenia w wykorzystywaniu faktoringu jako źródła finansowania – jest on tylko i wyłącznie krótkoterminowym źródłem kapitału, służącym spłacie zobowiązań bieżących lub zwiększaniu zapasów. Pakiet kredytowy banków jest znacznie szerszy i może służyć zapewnieniu wszystkich potrzeb płynnościowych klienta. Różnice między faktoringiem, a kredytem zauważalne są także w sposobie monitoringu transakcji ze strony instytucji finansującej. W transakcji faktoringowej odbiorcy dokonują spłaty bezpośrednio na rachunek faktora, dzięki czemu na bieżąco może on kontrolować terminowość spłat. W przypadku kredytu o ewentualnych problemach bank może dowiedzieć się dopiero w terminie spłaty kolejnej raty.

 

Autor jest dyrektorem zarządzającym departamentu faktoringu Banku BPH